همانگونه که آقای نزار قطری خود حتی در رسانه ی ملی ایران نیز اشاره داشتند قدمت این نوحه به سال های خیلی دور بر می گردد یعنی زمانی که ایشان هشت ساله بوده ( آقای نزار الان 37 سال سن دارند) و در همان ایام بوده که روزی قصیده ی مشهور« خیرة الله من الخلق أبی » را می خواند. طبق گفته ی خود ایشان 28 سال است که در پایان تمام مجالسی که خود در آن مداحی می کند هر شب آن را می خواند و با استقبال خوب سینه زنان عرب آن منطقه نیز همراه بوده است. 

این نوحه طی دو سال اخیر شدیدا مورد توجه ( به خصوص ایرانی ها) واقع گردیده است و طی این دو سال بارها شاهد اجرای آن توسط مداح و استاد بزرگوار و همشهری «حاج مصطفی گراشی» در مسجد دهدشتی از جمله همین شب گذشته " ۳۰ صفر 1387" بودیم. 

حال نکته ای که لازم به ذکر می باشد این است از آنجایی که می بایست مفهوم و منظور اشعار و نوحه ها و درک آن در مجموع برای مخاطب آن روشن و قابل فهم باشد، اجرای این نوحه توسط مداحان و برای مخاطبان عام فارسی زبان در منطقه ای که کمتر کسی به زبان عربی تسلط داشته و واژه های عربی برایش بیگانه می باشد دور از ذهن می آید. 

از سوی دیگر منطقه جنوب و به خصوص بوشهر که خود مهد اسطوره های نوحه سرا و نوحه خوان است و در زمینه اشعار نوحه و واحد از با سابقه ترین مناطق می باشد به حدی که خیلی از مداحان بزرگ شهرهای مجاور از این منابع با ارزش استفاده می برند چنین اتفاقی خوشایند     نمی باشد. 

ما در مقابل این نوحه زیبای عربی اشعار نوحه و واحد هایی داریم « امثال "شیعه زن به سر ز ره وفا"» که خود قدمتی 2/3 برابر بیشتر از این نوحه دارند و از لحاظ ریتم و آهنگ نیز چیزی کمتر از آن ندارند.

لذا از مداحان خوب و صاحب سبک انتظار می رود که با توجه و عنایت بیشتری به گنجینه ها و داشته های با ارزش فرهنگی خود که خودشان نیز در آن پرورش یافته اند مراسمات خود را پیش ببرند انشاالله که توفیق همه ساله نصیبشان باشد تا در دستگاه ابا عبدالله خادم باشند. 

با تشکر 

آوای لیان